ΑΛΕΞΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ «Δεν υπάρχει κάτι άλλο πιο χειροπιαστό, απτό, κάτι που να βιώνουμε τόσο πολύ όσο ο εαυτός μας.» ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ :ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ :ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ

ΑΛΕΞΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ

«Δεν υπάρχει κάτι άλλο πιο χειροπιαστό, απτό, κάτι που να βιώνουμε τόσο πολύ όσο ο εαυτός μας.»

Ο ΑΛΕΞΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ - ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΠΟΥ
ΕΧΕΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΕΙ ΣΕ 10 ΓΛΩΣΣΕΣ 

Αγαπημένο αναγνωστικό κοινό , η γραφή του κατακτά , ο ίδιος γοητεύει και οι αναγνώστες τον λατρεύουν . Η αλήθεια τον διέπει, δεν κρύβει τίποτα και δεν κρύβεται από κανέναν , κι η ζωή του αποδεικνύει πως εμείς πλάθουμε μύθους κι εμείς μπορούμε να τους καταρρίψουμε. Όλα είναι στο χέρι μας , όπως είναι η πένα στον συγγραφέα. Μετά μεγίστης τιμής , φιλοξενούμε συνέντευξη από τον πολυαγαπημένο όλων μας , μοναδικό για τον καθένα μας , Αλέξη Σταμάτη . Αποκλειστικά για σας στην kontranews . Του οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ , όχι ως υποχρέωση , μα σα συναίσθημα .

ΕΡΩΤΗΣΗ 1: Αξιότιμε κύριε Αλέξη Σταμάτη , θέλω από ψυχής να σας ευχαριστήσω για την χαρά της συνέντευξης μας , που τόσο απλόχερα μου παραχωρήσατε για τους αγαπημένους σας ήδη αναγνώστες και νυν . Με πολύ μεγάλη αγωνία για την απάντηση που θα μου δώσετε , είναι η ερώτηση μου , ποια για σας είναι η μεγαλύτερη αλήθεια στη ζωή μας ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ 1:Νομίζω ο εαυτός μας. Δε υπάρχει κάτι άλλο πιο χειροπιαστό, απτό, κάτι που να βιώνουμε τόσο πολύ όσο ο εαυτός μας. Το ενδιαφέρον βέβαια είναι ότι ο εαυτός δεν υφίσταται ταν δεν υπάρχει ο Άλλος. Όποτε η αλήθεια είναι διφυής. Προϋποθέτει ύπαρξη και ετερότητα.

ΕΡΩΤΗΣΗ 2: Τιμητικά να αναφέρω πως είστε γιος της αξιοθαύμαστης , Μπέττυ Αρβανίτη , στην μητέρα σας μόνο συγχαρητήρια θα μπορούσα να δώσω ως μητέρα προς μητέρα για τον γιο της , που είστε το πιο όμορφο δημιούργημα της. Νιώθω πως είναι ο πιο σπουδαίος ρόλος της ζωής της ο ρόλος της μητέρας , ποιο είναι το συστατικό της ουσίας ανάμεσα σε γονείς και παιδιά; Τι θέλουν τα παιδιά μας από μας και τι οφείλουμε εμείς να θέλουμε από τα παιδιά μας ; 

( ΑΚΡΗ ΔΕΞΙΑ - ΑΛΕΞΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ
Η ΚΥΡΙΑ ΜΕΤΤΥ  ΑΡΒΑΝΙΤΗ - Η ΓΝΩΣΤΗ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΚΑΙ
ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ) 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ 2:Μπορώ να μιλήσω μόνο από την μια πλευρά μια και δεν έχω υπάρξει γονέας ακόμη. Ως παιδί ήθελα απλώς μια αίσθηση ασφαλείας. Λόγω διαφόρων συγκυριών δεν μου συνέβη αυτό. Με την μητέρα μου είχα πάντοτε μια σχέση περισσότερο φιλίας, η οποία, παραδόξως , όσο μεγαλώνω τόσο, μετατρέπεται σε «παραδοσιακότερη» σχέση. Τώρα, θεωρητικά μιλώντας, εμείς από τα παιδιά μας νομίζω ό τι το μόνο που θα θέλουμε είναι να γίνουν καλύτερα από μας και να ζήσουν σ’ έναν καλύτερο κόσμο. Είναι ωστόσο ένας ατέρμων κοχλίας. μια και κάθε γενιά το ίδιο εύχεται για την επομένη και εντέλει εκείνο που παραμένει είναι η αμείλικτη ανθρώπινη φύση που όσο καλών προθέσεων και αν είχε ενέχει πολύ σκληρότατα και αγριότητα για να μπορέσει να επιβιώσει σ αυτόν τον μικρό πλανητών που στροβιλίζεται στη μέση του τίποτα, χρως να ξέρουμε το γατί..

ΕΡΩΤΗΣΗ 3 : Μελίσσια'' , ''Μητέρα Στάχτη'' ''Σκότωσε Ότι Αγαπάς'' ''Μπαρ Φλωμπέρ '' ''Ποτέ δεν είμαστε Μόνοι'' , ''Τέλος καλό όλα καλά '' ''Σαν το κλέφτη μες τη Νύχτα'' και πολλά ακόμη μυθιστορήματα . Μερικά μεταφράστηκαν σε δέκα γλώσσες , όμως μέσα στους τίτλους που αναφέρω κρύβονται ερωτήσεις μου . Τα ''Μελίσσια'' , τι κρύβουν για εσάς; Τι μπορεί να κάνει μια ''Μητέρα Στάχτη'' ; Ποιον θα κερνούσατε ένα ποτό στο ''Μπαρ Φλωμπέρ'' ; Πότε ''Ποτέ δεν είμαστε Μόνοι''; Πότε έχει νόημα να ''Σκοτώσεις ότι Αγαπάς''; Στη ζωή μας γιατί '' Ποτέ δεν είμαστε Μόνοι'' ; Ποιοι άνθρωποι θα φύγουν ''Σαν το Κλέφτη μες Νύχτα'' από τη ζωή μας ; Και σε ποιο σημείο της ζωής μας μπορούμε να πούμε ''' Τέλος Καλό Όλα Καλά'';

ΑΛΕΞΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ -
«Δεν υπάρχει κάτι άλλο πιο χειροπιαστό,
απτό,

κάτι που να βιώνουμε τόσο πολύ όσο ο εαυτός μας.»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ3 : Συνθέσατε με έναν ενδιαφέροντα τρόπο τίτλους από τα βιβλία μου. Οι τίτλοι μου δεν είναι απαραίτητα «συνόψεις» των βιβλίων μου, παραδείγματος χάριν «το «Μπορείς να κλάψεις μες στο νερό;» δημιουργεί ένα παραξένισμα το οποίο επαφίεται στον αναγνώστη να διαλευκάνει η να αποδεχτεί ως έχει. Πάντως, έτσι αναμεμειγμένοι, οι τίτλοι μου δημιουργούν ένα παλίμψηστο. Ένα είδος ρωσικής κούκλας, μπάμπουσκας, βιβλίο μέσα στο βιβλίο, ζωή μέσα στη ζωή, εμπειρία μέσα στην εμπειρία και ταυτόχρονα μια πτήση, μία αφήγηση ολίγον ανυψωμένο από την πραγματικότητα. Όσο για ’το» τέλος, πάντα είναι καλό, μια και είναι οριστικό. Τα ενδιάμεσα «τέλη« έχουν τα αναπόφευκτα σκανδαλίσματα τους, αλλιώς θα ομιλάγαμε για μη ζωή χωρίς συμβάντα.

ΕΡΩΤΗΣΗ 4: Θέατρο – Συγγραφή . Μεγάλο κεφάλαιο για σας και τα δύο και πως να μην είναι άλλωστε , εφόσον γνωρίζεται πως ενσαρκώνεται ένας ρόλος και κάθε ήρωας των βιβλίων σας , είναι σαν να ερμηνεύεται σε μια μοναδική θεατρική φιγούρα. Εκπρόσωποι της υποκριτικής , εκπρόσωποι της λογοτεχνίας , ποίηση και γραφή , θέαμα και νοήματα , ουσία και ερμηνεία , όλα συνθέτουν την Τέχνη και τον Πολιτισμό μας . Ποιες είναι οι θυσίες που χρειάζεται να γίνουν για την Τέχνη οι εκπρόσωποι της και μέχρι που είναι οριακή η θυσία κι αν υπάρχει οριακή θυσία ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ 4:Για μένα η τέχνη δεν είναι θυσιαστική αρένα. Ούτε χώρος για δραματολαγνείες και ψυχαναλύσεις. Είναι ο χώρος όπου ανθεί μια ανυπέρβλητη επιθυμία για έκφραση. Κάποιος τρίτος - κοιτώντας το ζήτημα ρεαλιστικά και μόνον- θα έλεγε ότι έκανα αρκετές «θυσίες» για να κάνω αυτό που κάνω, ότι παράτησα μια στρωμένη καριέρα ότι μπήκα σε κάτι νέο με υψηλότατο ρίσκο κλπ,. Πότε δεν το είδα έτσι. Κανείς δεν με ανάγκασε να κάνω αυτό που κάνω. Μόνος μου το διάλεξα. Το μόνο που ήθελα είναι να είμαι ολόκληρος. Κι αυτό γινόταν μονό μέσα από την έκφραση. Το να είμαι ο εαυτός μου, το κατάλαβα - αρκετά αργά μάλιστα - ήταν κάτι που γινόταν μόνον μέσα από την τέχνη. Κι έτσι κι συνέβη. Αυτό δεν το θεωρώ θυσία το θεωρώ άνοιγμα, ανάσα.

ΕΡΩΤΗΣΗ 5 : Η πολιτική, μπορεί να έχει κάποια κοινά σημεία με την Τέχνη; Διαφοροποιούνται αυτά τα δύο ή έχουν ομοιότητες ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ5: Η τέχνη είναι πολιτική, η πολιτική δεν είναι τέχνη. Ούτε κατά διάνοια.

ΕΡΩΤΗΣΗ 6: Αδιαμφισβήτητα , είστε μια πένα που δε στερεύει το μελάνι της και που αισθανόμαστε μεγάλη αγάπη για σας, όπως όλοι οι αναγνώστες . Νιώθω τιμή για την χώρα μου όποτε και όσο υπάρχει ένας Αλέξης Σταμάτης και το γράφω αυτό χωρίς υπερβολές και ίχνος ακρότητας . Μια τελευταία ερώτηση που μου έχει κινήσει έντονα το ενδιαφέρον . Κάποτε κάποιος σας ζήτησε να δώσετε μια συμβουλή σας και του απαντήσατε print, print , print . Πότε όμως δεν σας ρώτησε ''ποιος ο λόγος . Έχω ανάγκη να μάθω κι εγώ το λόγο ,όπως και ανάγκη να σας εκφράσω πόσο πολύ με γοήτευσε η συνέντευξη μας . Σας ευχαριστώ εγκάρδια εκ μέρους και των αναγνωστών.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ 6: Αυτό έχει να κάνει με το έξης: Επειδή όλοι μας πλέον γράφουμε στον υπολογιστή, το γεγονός, ότι το κείμενο που βλέπουμε στην οθόνη μοιάζει «τέλειο» με τις γραμματοσειρές του, τον ορθογράφο του, τις παραγράφους του κλπ, δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι είναι και τελειωμένο. Είναι πλαστή η εικόνα ενός κείμενου που γράφεις στον υπολογιστή. Εάν δεν το διαβάσεις μια και δυο κα τρεις φορές ΕΚΤΥΠΩΜΕΝΟ και εάν δεν το σαρώσεις λέξη λέξη θα κινδυνεύεις να χάσεις εκείνα τα μικρά-μεγάλα στοιχεία που κάνουν ένα στρωτό κείμενο, λογοτεχνία.

Βασιλοπούλου Παναγιώτα : Δημοσιογράφος

Αποκλειστικά για ΤΗΝ ΕΣΔ ( ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ )